ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΙΣ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΕΣ – ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΙΣ ΟΣΦΥΑΛΓΙΕΣ –  ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΟΥ ΠΟΝΟΥ

Τι είναι η ημικρανία;

Η ημικρανία είναι μία βασανιστική πάθηση, που συνδυάζει έντονο πονοκέφαλο με ναυτία ή εμετό και ευαισθησία στο φως και το θόρυβο. Ο πονοκέφαλος συνήθως εντοπίζεται στο μισό του κεφαλιού και περιγράφεται σαν ένα σφυρί που κτυπάει από μέσα ρυθμικά στη συχνότητα του σφυγμού.Ο πόνος της ημικρανίας κορυφώνεται σε διάστημα 10΄- 30΄, ενώ η ένταση των άλλων συμπτωμάτων αυξάνει ταυτόχρονα, δημιουργώντας έτσι έναν ανυπόφορο συνδυασμό πόνου – δυσφορίας, που μπορεί να διαρκέσει από κάποιες ώρες έως 3 ημέρες. Ο ασθενής είναι αναγκασμένος να διακόψει την επαγγελματική, κοινωνική ή προσωπική ζωή του, γιατί η οποιαδήποτε δραστηριότητα χειροτερεύει τα συμπτώματα της ημικρανίας.

Πόσο συχνή πάθηση είναι;

Η ημικρανία προσβάλλει περίπου το 10% του γενικού πληθυσμού. Δεν προσβάλλει όμως με την ίδια συχνότητα τα δύο φύλα. Στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας είναι 3 φορές πιο συχνή απ΄ ότι στους άνδρες, γεγονός που αποδίδεται στις ορμονικές διακυμάνσεις του έμμηνου κύκλου. Συνήθως, παρ΄ ότι πρωτοεμφανίζεται στην εφηβική ηλικία, δεν προβληματίζει με την ένταση και την συχνότητα των κρίσεων  έως την ηλικία των 30-40 ετών όταν η επιδείνωση του προβλήματος αναγκάζει συχνά τον ασθενή να αναζητήσει την ιατρική συμβουλή.

Πού οφείλεται;

Οι  ημικρανικές κρίσεις οφείλονται σε παροδικές αλλαγές της διαμέτρου των εγκεφαλικών αγγείων. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην πρόκληση της κρίσης.  Χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης ευθύνονται για την πυροδότηση της ημικρανικής αντίδρασης, σε όσους έχουν προδιάθεση. Μεγάλο ρόλο στην προδιάθεση αυτή έχει η κληρονομικότητα, χωρίς όμως μέχρις στιγμής να έχει δοθεί σαφής επιστημονική εξήγηση αυτού του γεγονότος.

Τι μπορεί να προκαλέσει ημικρανία;

Είναι γνωστό ότι ορισμένοι εκλυτικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση ημικρανικής κρίσης.Αυτοί μπορεί να είναι περιβαλλοντικοί, διατροφικοί, ορμονικοί και συναισθηματικοί:        Οι απότομες αλλαγές του περιβάλλοντος π.χ. ζέστη, έντονο φως, θόρυβος. Οι παραβιάσεις της συνηθισμένης ρουτίνας π.χ. υπερβολικός ή λίγος ύπνος, πολύ ή λίγο φαγητό, κατανάλωση αλκοόλ ιδίως κόκκινου κρασιού, τροφών που περιέχουν νιτρώδη όπως αλλαντικά ή γλουταμινικό μονονάτριο που υπάρχουν κυρίως στα κινέζικα φαγητά, όπως επίσης και η κατανάλωση σοκολάτας, είναι μερικά παραδείγματα εξωγενούς πυροδότησης της κρίσης.         Η ψυχική ένταση λόγω άγχους ή ακόμη και η χαλάρωση μετά από stress καθώς και  διάφοροι ορμονολογικοί παράγοντες όπως η έμμηνος ρύση, τα αντισυλληπτικά, η θεραπεία ορμονικής αναπλήρωσης, είναι παράγοντες ενδογενούς πυροδότησης της κρίσης. Ο,τιδήποτε απορρυθμίζει την εξωτερική ή εσωτερική ισορροπία του ημικρανικού, μπορεί να προκαλέσει κρίση.

Ποια είναι η σχέση θηλυκών ορμονών και ημικρανίας;

Η έμμηνος ρύση είναι συχνός εκλυτικός παράγοντας εμφάνισης ημικρανικών κρίσεων, σε ορισμένες δε γυναίκες είναι και ο μοναδικός.  Είναι επίσης γνωστό, ότι μετά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης λόγω των παρατεταμένα υψηλών επιπέδων οιστραδιόλης, όπως και στην εμμηνόπαυση λόγω της διακοπής της ορμονικής διακύμανσης, οι ημικρανίες υποχωρούν στις περισσότερες γυναίκες. Αντίθετα, η χρήση αντισυλληπτικών συνήθως επιβαρύνει την κατάστασή τους.

Είναι επικίνδυνη η ημικρανία;

Οι ημικρανικές κρίσεις είναι σίγουρα ανυπόφορες, αλλά δεν είναι επικίνδυνες. Η εμφάνιση ημικρανίας λόγω κάποιας οργανικής αιτιολογίας, π.χ. ύπαρξη όγκου είναι εξαιρετικά σπάνια. Η ημικρανία δεν είναι όμως η μόνη μορφή πονοκεφάλου και συχνά είναι δύσκολο για τον μή ιατρό, να κάνει την σωστή διάγνωση. Η αρχική λοιπόν διάγνωση και η σωστή αντιμετώπιση της κρίσης προϋποθέτουν ιατρική συμβουλή. Αυτή είναι απολύτως αναγκαία, εάν αλλάξει ο τύπος του πονοκεφάλου που βιώνει ο ασθενής, εάν οι κρίσεις είναι πολύ συχνές, ή μαζί με τον πονοκέφαλο εμφανίζεται και νευρολογική συμπτωματολογία που παραμένει όπως αδυναμία άκρων, μούδιασμα, και διαταραχές όρασης.

Πώς αντιμετωπίζεται η ημικρανία;

Η αποφυγή παραγόντων που προκαλούν ημικρανική κρίση είναι σημαντική. Κάθε ασθενής μπορεί να επηρρεάζεται από διαφορετικούς εκλυτικούς παράγοντες και αφού τους εντοπίσει πρέπει να τους αποφύγει. Διάφορες τεχνικές χαλάρωσης όπως π.χ. η γιόγκα μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην μείωση των κρίσεων.Όταν όμως εμφανισθεί μια κρίση, αυτή πρέπει να αντιμετωπισθεί φαρμακευτικά.Σε χορήγηση από το στόμα, οι γαστρεντερικές διαταραχές που συνοδεύουν την κρίση επιβραδύνουν την απορρόφηση των φαρμάκων. Είναι σημαντικό λοιπόν, η φαρμακευτική αγωγή να ξεκινά  στην αρχή της κρίσης.   Η ανακούφιση  έτσι μπορεί να είναι σημαντική πριν την κορύφωση της κρίσης.

Τα παυσίπονα βοηθούν στην αντιμετώπιση της ημικρανίας;

Τα κοινά παυσίπονα όπως η παρακεταμόλη και η ασπιρίνη δεν είναι τις περισσότερες φορές δραστικά. Αντιθέτως πρέπει να τονισθεί ότι η κατάχρησή τους μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση καθημερινού πονοκεφάλου. Ο οργανισμός εθίζεται  και ο πονοκέφαλος ανακουφίζεται παροδικά μόνο από το ίδιο φάρμακο που τον προκαλεί. Μόλις σταματήσει η δράση του ο πονοκέφαλος, ξαναεμφανίζεται μετά από μερικές ώρες αναγκάζοντας τον ασθενή να επαναλάβει τη δόση, και οδηγώντας τον έτσι σε έναν φαύλο κύκλο εξάρτησης.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι παράγωγα εργοταμίνης, και αντιρρευματικά κυρίως σε μορφή υποθέτου. Πρέπει να τονισθεί ότι η κατάχρηση τους μπορεί να μας οδηγήσει στο ίδιο πρόβλημα εθισμού με τα κοινά παυσίπονα, γι΄ αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη χρήση τους. Τα τελευταία χρόνια κυκλοφόρησε  το πρώτο ειδικό αντιημικρανικό φάρμακο, η σουματριπτάνη. Αυτό δρα μέσω της σεροτονίνης, που είναι ο υπεύθυνος παράγοντας για την πυροδότηση της ημικρανίας και προσφέρει πλήρη ανακούφιση και γρήγορη επαναφορά του ασθενή στις καθημερινές δραστηριότητες.

Κάντε κλίκ επάνω στην εικόνα για μεταφορά στην επόμενη (παρουσίαση)

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH