Ως κάταγμα ορίζεται η διακοπή της συνέχειας του οστού.  Η θραύση (σπάσιμο) ενός οστού μπορεί να προκύψει είτε από βίαιο τραυματισμό , είτε από την συνεχή καταπόνηση ενός οστού (κατάγματα κόπωσης) , είτε ως αποτέλεσμα άλλων παθολογικών καταστάσεων που αποδυναμώνουν την μηχανική αντοχή του οστού (οστεοπενία , οστεοπόρωση κ.α). Η καταστροφή του οστού , προκαλεί πόνο αστάθεια , κινητικές δυσκολίες . Ορισμένοι μάλιστα τύποι καταγμάτων περιορίζουν ή και απαγορεύουν την κίνηση (π.χ. σπονδυλική στήλη κ.α.).

Η αντιμετώπιση ενός ή περισσότερων καταγμάτων απαιτεί έναν συνδυασμό βιολογικών και μηχανικών παραγόντων , προκειμένου ένα σπασμένο οστό να κολλήσει (πωρωθεί). Βασικό στοιχείο στην επιτυχημένη αντιμετώπιση ενός κατάγματος είναι σχεδόν πάντα η ακινητοποίηση  του οστού ,με τέτοιο τρόπο ώστε να εφάπτονται οι δυο επιφάνειες του κατάγματος. Προκειμένου να κολάσουν μεταξύ τους , δηλαδή να συγκεντρωθούν στην περιοχή οστεοβλάστες  (κύτταρα που δημιουργούν οστό) και ξεκινήσει η διαδικασία της δημιουργίας οστίτη ιστού.

Κατά την διαδικασία της πώρωση ενός κατάγματος δεν μας απασχολεί μονό η προσπάθεια μας να κολλήσει το κάταγμα , εξίσου σημαντικό αν όχι περισσότερο είναι να επιτύχει η πώρωση με το σωστό τρόπο στην σωστή μηχανική θέση , έτσι ώστε το σπασμένο οστό να συνεχίσει να επιτελεί ανατομικά και μηχανικά το ρολό του ,που επιτελούσε και πριν την θραύση.

Πηγή: www.arthro-specialist.gr

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH